Godziny otwarcia: wt-pt: 12.00-18.00 | sob-nd: 12.00-16.00 | pon: nieczynne

Więcej niż krajobraz? Pejzaże Karpat Agaty Jóźwiak

Zapraszamy na wędrówkę w góry, wędrówkę w ciszy i w ciszę, na spotkanie z tajemnicą gór, tuszu, pędzla i papieru. W podróż zaprasza nas artystka Agata Jóźwiak i jej cykl górskich pejzaży.

Na wystawie w MAW zaprezentujemy ok. 30 obrazów malowanych z natury, techniką znaną od stuleci w Chinach i Japonii, lecz rzadką dzisiaj w Polsce, jaką jest malarstwo tuszowe.  

Wernisaż odbędzie się w środę 28 września o 16.00 w siedzibie Muzeum na ul. Dziekania 1.

Oprowadzanie autorskie po wystawie „Więcej niż krajobraz? Pejzaże Karpat Agaty Jóźwiak” w niedzielę 2 października o 12.30.

 

Gdy odpoczywasz

czy dostrzegasz coś więcej

niż krajobraz

o. Hieronim z Tyńca

 

To skromne haiku mnicha wydało mi się wymowne i trafnie opisujące ideę malarstwa pejzażowego, które uprawiam. Choć wiersz ofiarowuje nam jedynie pytanie, nie narzucając się, kieruje w stronę Tajemnicy. Tytuł wystawy jest parafrazą tego wiersza.

W swoich zapiskach znalazłam fragment wypowiedzi św. Karola de Foucauld: „Słowo jest owocem milczenia”. Pomiędzy słowem a milczeniem istnieje bliska relacja. Słowo bez milczenia jest tylko gadaniną, traci siłę i sens. Podobnie dzieje się z ożywczym kontaktem obrazu z milczeniem.

Trzeba zamilknąć, by przemówiło coś lub raczej Ktoś, większy, lepszy i ciekawszy od autora obrazu. Trzeba, by przemówiły obrazy, a w nich to, co istotne. Czy malarzy stać na trud rezygnacji? Chodzi przecież o czystość widzenia, czystość przekazu, by zostawić ślad prawdy, a po wykonanym zadaniu móc odejść po cichu, w radości i spełnieniu.

Milczenie wymaga, ma swoją niewygodę i cenę, boleśnie kształtuje charakter. Ale daje wgląd w ważne sprawy. Gdy poddajemy się procesowi wejścia w głąb rzeczywistości wtedy staje się obojętne czy oglądamy na obrazie filiżankę na stole, chmurę, wedutę czy twarz kobiety. Jesteśmy dzięki obrazowi przeniesieni w piękno życia. Dotykamy sedna.

Przeminie szum świata i sam twórca, ale obraz prawdy i piękna zostanie.

Czy wystawa jest o górach? Tak, o górach również.

Agata Jóźwiak

________________________________________________________

Natura oddycha ciszą, dlatego możemy zbliżyć się do niej tylko poprzez milczenie, które powinno być w obrazie widoczne. Dobra muzyka czyni ciszę słyszalną. Dobre dzieło malarskie czyni ciszę widoczną. W obrazach Agaty Jóźwiak dostrzegam ograniczenie się do tego co istotne. Nie chodzi tylko o zewnętrzną formę ale o to, co definiują i skrywają góry, morza, jeziora, krajobrazy.

Obrazy oddychają ciszą. Potrzebujemy obrazów, które zbliżają nas do Boga. Bóg jest poza wszystkimi obrazami, przekracza je. I to właśnie jest widoczne w dziełach pani Jóźwiak: jej obrazy są drogowskazem do Boga i do Jego tajemnic.

Ojciec Anselm Grün

________________________________________________________

Agata Jóźwiak, artystka młodego pokolenia, w 2006 roku zakończyła dyplomem studia malarskie na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Jej prace były prezentowane na licznych wystawach indywidualnych, m.in. w Muzeum Azji i Pacyfiku w Warszawie, Muzeum Marynarki Wojennej w Gdyni, w Galerii Miejskiej BWA w Bydgoszczy. Jest też autorką wielu artykułów poświęconych sztuce dawnej i współczesnej.

Od kilkunastu lat tworzy pejzaże a jej wielką miłością są polskie góry. Prace będące owocem tej fascynacji powstawały podczas wędrówek ścieżkami Karpat, Beskidu, Bieszczadów. W swoich kompozycjach artystka połączyła szkicową, monochromatyczną, technikę tuszową, typową dla malarstwa dalekowschodniego, z chrześcijańską duchowością, franciszkańską wrażliwością na Boski dar jaki został nam dany i umiłowaniem rodzinnej ziemi.

Obrazy Agaty Jóźwiak zdają się wołać: dbajmy o nasz świat, pamiętajmy, że dana nam wolność łączy się z  odpowiedzialnością. Jeśli sprzeniewierzymy się temu posłannictwu, prędzej czy później boleśnie odczujemy konsekwencje naszych błędów.

Anna Katarzyna Maleszko

_______________________________________________________

Z szacunku dla dokonań przodków, artystka darzy podziwem tradycyjny, orientalny warsztat artystyczny. Wystarczy jej pędzel kałankowy, tusz rozcieralny i karta papieru by podjąć próbę uchwycenia wewnętrznego obrazu świata. Za cel postawiła sobie perfekcyjne opanowanie warsztatu malarstwa tuszowego, syntetyczny zapis stanów natury, a przez to dojście do jej istoty. Intuicyjne stosowanie zasad estetyki sztuki japońskiej, takich jak kompozycyjna asymetria, aktywna rola pustki, czy wąskie gradacje walorowe weszło na stałe do środków jej obrazowania. Mamy więc do czynienia ze sztuką wrażliwą na zmienność stanów natury, ale też otwartą na Uniwersum, spontaniczną, a zarazem poddaną formalnej dyscyplinie.

dr Łukasz Kossowski

  • 28 września 2022 - 8 stycznia 2023
Facebook
YouTube